| dbpprop:abstract
|
- Emil August Goeldi war ein Schweizer Naturforscher und hauptsächlich in Brasilien tätig. Dort ist er unter dem Namen Emílio Goeldi bekannt. Goeldi war ein Schüler von Ernst Haeckel und kam schon 1880 aus der Schweiz nach Brasilien. Er arbeitete zunächst eine kurze Zeit am Museu Nacional, bevor er auf Einladung des Gouverneurs das 1866 gegründete Museum für Naturkunde und Volkskunde des Bundesstaates Pará in Belém gründlich reorganisierte. Die Institution trägt heute seinen Namen: Museu Paraense Emílio Goeldi. Goeldi ist bekannt für seine Studien von brasilianischen Vögeln und Säugetieren. Er kehrte 1905 in die Schweiz zurück.
- Émil August Goeldi (var. Göldi, var. Emílio Augusto Goeldi), was a Swiss-Brazilian naturalist and zoologist. Goeldi studied zoology in Jena, Germany with Ernst Haeckel, and in 1884 he was invited by Ladislau de Souza Mello Netto, the influential director of the Brazilian "Museu Imperial e Nacional," to work at that institution. Goeldi arrived in Rio de Janeiro in 1885 to work in the National Museum (now the Museu Nacional do Rio de Janeiro. In May of 1890, he was fired, due to political circumstances related to the proclamation of the Republic and the exile of his principal benefactor, Emperor D. Pedro II. He was then invited by the governor of the state of Pará, Lauro Sodré, to reorganize the Pará Museum of Natural History and Ethnography, in Belém, which had been founded in 1866 by Domingos Soares Ferreira Penna. He arrived on 9 June, 1894 in Belém. In his pioneering work, Goeldi was helped by several other foreign researchers, such as the Swiss botanist Jacques Huber, zoologist Emilie Snethlage, geologists Friedrich Katzer, and Alexander Karl von Kraatz-Koschlau, and Adolpho Ducke, entomologist, ethnographer and botanist. In 1902, the "Museu Paraense de História Natural e Ethnography" was renamed in his honor. It is now called the Museu Paraense Emílio Goeldi. In 1905 Émil Goeldi renounced his post, due to ill health, and returned to Switzerland where he died in Bern, in 1917, at the age of only 58. Hüber, then Snethlage and Ducke succeeded him as general directors of the Goeldi Museum in Belém. Goeldi was primarily a zoologist and described many new Brazilian species of birds and mammals. Some of the species which bear his name are: Goeldi's Antbird - Myrmeciza goeldii Goeldi's Marmoset - Callimico goeldii Goeldi's Frog - Flectonotus goeldii Several other species were named in honour of Émil Goeldi, such as: Acropyga goeldii, Camponotus goeldii, Azteca goeldii, Pachycondyla goeldii, Crematogaster torosa goeldii, Mycocepurus goeldii, Procryptocerus goeldii, Acanthoponera goeldii, Brachymyrmex goeldii, Dorymyrmex goeldii dubius, Paratrechina goeldii, Megalomyrmex goeldii, Myrmelachista goeldii, Neivamyrmex goeldii, Solenopsis goeldii, Pheidole goeldii and Cephalotes goeldii, all species of South American ants described by Forel; Protambulyx goeldii, a moth; Dubioniscus goeldii, a garden pillbug; Rio Big-Tooth Frog, Megalelosia goeldii, a frog Trichomycterus goeldii, a pencil catfish; Cynopotamus goeldii, a Characidae fish; Goeldi's Pimelodid, Duopalatinus goeldii, a Pimelodidae freshwater fish; Goeldi's Hemiodus, Hemiodopsis goeldii, another fish. Cheirocerus goeldii, also a catfish; Simulium goeldii, a blackfly from the Amazon Rainforest; Philodendron goeldii, a philodendron plant. But Goeldi was also recognized as an important early figure in public health and epidemiology in Brazil, because he studied the mechanism of transmission of yellow fever and advocated the importance of fighting the mosquito as the vector of the disease, several years before Oswaldo Cruz did so. Goeldi's extensive scientific research on the geography, geology, flora, fauna, archeology, ethnography and socio-economical conditions of the present day region of Amapá was very important to end the Contestado territorial litigation between France and Brazil, ceding the territory to Brazil on December 1, 1900, by the international decision of the court of Bern. Émil Goeldi was the father of Oswaldo Goeldi, a noted Brazilian engraver and illustrator.
- Emílio Augusto Goeldi o Göldi fue un médico, naturalista y zoólogo suizo-brasileño. Estudió en la Universidad de Nápoles y luego se doctoró en la Universidad de Jena, en Alemania bajo la dirección del biólogo Ernst Haeckel. Invitado por el emperador Pedro II, arribó a Brasil en 1884 para trabajar en el Museo Nacional de Brasil en Río de Janeiro, en el que se desempeño hasta 1890. Laboró posteriormente en el Museo Paraense (que después se llamaría Museo Paraense Emilio Goeldi) en Belem, atendiendo la invitación del gobernador de Pará, Lauro Sodré; allí permaneció desde 1894 hasta 1907. En 1908, fue nombrado profesor de Zoología de la Universidad de Berna. En sus trabajos pioneros, Goeldi fue ayudado por varios otros investigadores, como el botánico suizo Jacques Huber (1867-1914), la zoóloga Emilia Snethlage (1868-1929), los geólogos Katzer y Kraatz, y Adolpho Ducke (1876-1959), etnógrafo y botánico. Su trabajo fue muy amplio, pero se destacan sus estudios sobre los vertebrados y sobre los insectos parasitos o dañinos, como las filoxeras y además publica el libro American Vines en el que abogó por plantar los pies de las viñas americanas. Entre sus obras se destacan As Aves do Brasil, publicada entre 1894 y 1900 y que fue completada por un atlas entre 1900 y 1906. Su obra sobre las aves de la Amazonia, Die Vogelwelt des Amazonensstromes, apareció en 1901. Goeldi es muy reconocido como una figura médica en salud pública y en epidemiología de Brasil, debido a sus precoces estudios del mecanismo de transmisión de la fiebre amarilla y entendiendo la importancia de luchar con el mosquito vector de la enfermedad, varios años antes de que Oswaldo Cruz trabajara en ese tema.
- Emil August Göldi (kirjoitetaan myös Goeldi) oli sveitsiläis-brasilialainen luonnotieteilijä ja eläintieteilijä. Göldi opiskeli eläintiedettä Jenan yliopistossa Ernst Haeckelin johdolla. Vuonna 1884 Ladislau de Souza Mello Netto, Musei Imperial e Nacionalin johtaja, kutsui Göldin työskentelemään museoonsa. Göldi saapui Rio de Janeiroon 1885 ja aloitti työnsä Brasilian Kansallismuseossa (nykyisin Museu Nacional do Rio de Janeiro). Göldi erotettiin toukokuussa 1890, paljolti poliittisten syiden takia. Parán kuvernööri Lauro Sodré kutsui silloin Göldin kohentamaan Parán luonnonhistoriallista ja etnografista museota Belémissä. Museon oli perustanut Domingos Soares Ferreira Penna vuonna 1866. Göldi saapui Belémiin 9. kesäkuuta 1894. Hän sai avustajikseen useita ulkomaisia tutkijoita, muun muassa sveitsiläisen kasvitieteilijän Jacques Hüberin (1867-1914), saksalaisen eläintieteilijän Maria Emilie Snethlagen (1868-1929), geologit Friedrich Katzer (1861-1925) ja Alexander Karl von Kraatz-Koschlau (1867-1900), sekä hyönteistieteilijä, kansatieteilijä ja kasvitieteilijä Adolpho Ducken (1876-1959). Museo nimettiin Gödin kunniaksi Museu Paraense Emílio Goeldiksi vuonna 1902. Vuonna 1905 Göldi luopui virastaan terveydellisistä syistä ja muutti takaisin Sveitsiin. Museonjohtajina toimivat Göldin jälkeen Hüber, Snethlage ja Ducke. Vuonna 1889 Göldi avioitui Adelina Meyerin kanssa ja heille syntyi kuusi lasta: Walther Eugenio Goeldi (1890-1960), Cornélia Goeldi (1891-1975), Leonie Goeldi (1892-1965), Mathilde Goeldi (1894-1983), Oswaldo Goeldi (1895-1961) ja Arnaldo Goeldi (1897-1977). Göldi nimesi ja kuvaili linnuista muun muassa paksunokkajakamarin (Galbalcyrhynchus purusianus). Hänen kunniakseen on nimetty isonokimuura (Myrmeciza goeldii).
- Emílio Augusto Goeldi ou Gœldi (né Emil August Göldi) est un médecin suisse ayant fait carrière au Brésil, né le 28 août 1859 à Ennetbühl dans le canton de Saint-Gall en Suisse et mort le 5 juillet 1917 à Berne. Il fait des études à l’université de Naples avant de compléter son doctorat en 1883 à l’université de Iéna sous la direction du grand biologiste Ernst Haeckel (1834-1919). En 1884, l’empereur Pierre II du Brésil (1825-1891) l’invite à prendre le poste d’assistant du directeur du département de zoologie du Museu Nacional de Rio de Janeiro. Mais l’empereur est dépossédé de son trône par l’armée en 1889 et Goeldi perd son poste l’année suivante. Il demeure néanmoins à Rio de Janeiro quelques années et est appelé par le gouverneur de la province de Pará à prendre la direction du Museu Paraense, un musée d’ethnographie et d’histoire naturelle qui possède également un jardin botanique et un jardin zoologique. Il travaille à son agrandissement et à sa réorganisation jusqu’en 1907. Mais des ennuis de santé l’obligent à démissionner et à rentrer en Suisse. En 1908, il obtient un poste de professeur de zoologie à l’université de Berne. Ses travaux ont porté sur un large éventail de sujets mais il s’intéresse particulièrement aux vertébrés et aux insectes parasites ou nuisibles. Il étudie ainsi le phylloxera et publie un livre American Vines où il plaide pour l'introduction des pieds de vignes américains. Parmi ses œuvres, il faut citer As Aves do Brasil qui paraît de 1894 à 1900 et qui est complété par un atlas de 1900 à 1906. Cet ouvrage est suivi de Die Vogelwelt des Amazonensstromes en 1901. George Albert Boulenger (1858-1937) lui a dédié l’espèce Flectonotus goeldii (Boulenger, 1895). Le Museu Paraense a été rebaptisé Museu Paraense Emílio Goeldi.
- Émil August Goeldi è stato un naturalista e zoologo svizzero, che visse ed operò in Brasile. Completò gli studi universitari a Jena con Ernst Haeckel: nel 1884 ricevette da Ladislau de Souza Mello Netto (direttore del "Museu Imperial e Nacional" brasiliano, attualmente rinominato Museo Nazionale del Brasile) l'invito a lavorare in Brasile. Giunto nel 1885 a Rio de Janeiro, cominciò a lavorare per il museo, ma fu licenziato cinque anni dopo a causa delle instabilità politiche che portarono il Brasile alla proclamazione della repubblica, con la conseguente destituzione dell'imperatore Pietro II, principale benefattore dell'ente. Fortunatamente, Goeldi fu invitato nel 1894 a riorganizzare il Museo di Storia Naturale ed Etnografia di Belém, fondato nel 1866 da Domingos Soares Ferreira Penna. Nel Pará lo studioso fu aiutato da numerosi altri studiosi stranieri, anche suoi connazionali, come Jacques Huber, Emilie Snethlage, Friedrich Katzer, Alexander Karl von Kraatz-Koschlau e Adolpho Ducke. Grazie al suo lavoro di classificazione, concentrato in particolare su uccelli e mammiferi, nel 1902 il museo per il quale lavorava fu rinominato in suo onore Museu Paraense Emílio Goeldi. Tre anni dopo, rinunciò al suo posto di direttore del museo a causa della salute cagionevole: decise di tornare in Svizzera, dove morì cinquantottenne nel 1917. Numerose sono le specie e sottospecie animali e piante nominate in suo onore: in particolare, spiccano le numerosissime specie di formica descritte dall'entomologo Auguste Forel, gran parte delle quali porta il nome di specie goeldii. Acanthoponera goeldii Acropyga goeldii Azteca goeldii Brachymyrmex goeldii Callimico goeldii Camponotus goeldii Cephalotes goeldii Cheirocerus goeldii Crematogaster torosa goeldii Cynopotamus goeldii Dorymyrmex goeldii Dubioniscus goeldii Duopalatinus goeldii Flectonotus goeldii Hemiodopsis goeldii Megalelosia goeldii Megalomyrmex goeldii Myrmelachista goeldii Mycocepurus goeldii Myrmeciza goeldii Neivamyrmex goeldii Pachycondyla goeldii Paratrechina goeldii Pheidole goeldii Philodendron goeldii Procryptocerus goeldii Protambulyx goeldii Solenopsis goeldii Simulium goeldii Trichomycterus goeldii Oltre all'opera di classificazione e scoperta, Goeldi è stato un'importante studioso dell'epidemiologia: studiò le modalità di trasmissione e cura della febbre gialla e fu tra i primi a collegarne la diffusione tramite i mosquitos amazzonici, anni prima di Oswaldo Cruz. Goeldi's extensive scientific research on the geography, geology, flora, fauna, archeology, ethnography and socio-economical conditions of the present day region of Amapá was very important to end the Contestado territorial litigation between France and Brazil, ceding the territory to Brazil on December 1, 1900, by the international decision of the court of Bern.
- Émil August Goeldi (Göldi, Emílio Augusto Goeldi, ur. 28 sierpnia 1859 w Ennetbühl, zm. 5 lipca 1917 w Bernie) – szwajcarsko-brazylijski przyrodnik i zoolog. Studiował zoologię na Uniwersytecie w Jenie, w 1885 roku na zaproszenie Ladislau de Souza Mello Netto, dyrektora brazylijskiego "Museu Imperial e Nacional" wyjechał do Rio de Janeiroby pracować w tamtejszym muzeum narodowym (dziś Museu Nacional do Rio de Janeiro). W maju 1890 w związku ze zmianami politycznymi stracił stanowisko. Został wówczas zaproszony przez gubernatora prowincji Pará, Lauro Sodré, do reorganizacji muzeum historii naturalnej i etnografii w Belém. W pracy wspierali go m. in. Jacques Huber (1867-1914), zoolog Emilie Snethlage (1868-1929), geolodzy Friedrich Katzer (1861-1925) i Alexander Karl von Kraatz-Koschlau (1867-1900), oraz Adolpho Ducke (1876-1959), entomolog, etnograf i botanik. W 1902 roku "Museu Paraense de História Natural e Ethnography" zostało przemianowane na jego cześć; nosi dziś nazwę Museu Paraense Emílio Goeldi. W 1905 roku Émil Goeldi z powodów zdrowotnych zrezygnował ze swoich obowiązków i powrócił do Szwajcarii, gdzie zmarł w 1917 roku w wieku 58 lat. Na jego cześć nazwano wiele gatunków południowoamerykańskiej fauny, m. in. : Myrmeciza goeldii Callimico goeldii Flectonotus goeldii Jego synem był Oswaldo Goeldi, brazylijski rytownik i rysownik.
- Emílio Augusto Goeldi (var. Göldi, var. Émil August Goeldi), suíço-alemão, foi naturalista e zoólogo. Ele estudou na Alemanha com Ernst Haeckel, e chegou ao Brasil em 1880 para trabalhar no Museu Nacional Brasileiro no Rio de Janeiro, indo posteriormente trabalhar no Museu Paraense (que posteriormente receberia o nome de Museu Paraense Emílio Goeldi) em Belém, atendendo um convite do governador do Pará Lauro Sodré onde permaneceu de 1894 até 1907. Durante o século XIX houve grande movimentação de naturalistas estrangeiros em solo brasileiro. Muitos deles voltaram para sua terra natal com amostras de nossa fauna e flora, além de objetos indígenas. Goeldi chegou ao Brasil com 25 anos, na capital do Império, e foi contratado pelo Museu Imperial, em 1884. Em 1885, foi nomeado subdiretor da Seção de Zoologia onde, durante cinco anos, desenvolveu estudos sobre répteis, insetos, aracnídeos, mamíferos e aves. Os estudos sobre zoologia agrícola também foram alvo de interesse de Goeldi que investigou as pragas que atacavam importantes regiões produtoras do Brasil, a exemplo das videiras paulistas e dos cafeeiros do Vale do Paraná. Atraído pela história da ciência, Goeldi elaborou amplo estudo sobre o assunto, a partir de minuciosa investigação de manuscritos, livros e acervos formados por naturalistas que percorreram o Brasil nos séculos XVIII e XIX. Como Goeldi, muitos pesquisadores entrangeiros se fixaram no Brasil. Porém, com a proclamação da república, o Museu Imperial foi transformado em Museu Nacional e passou por uma reforma administrativa que incluía um novo regulamento para o museu, nova tabela de vencimentos e a exigência de "ponto" para os naturalistas. Goeldi estava entre os cientistas que se desligaram do Museu, junto com Orvile Derby (1890), Fritz Müller, Hermann von Ihering e Wilhelm Schwacke (1891) e Carl Schreiner (1893)..
|